مستی بی پیاله

بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام چندی بود که تصمیم داشتم پیرو درخواست چندی از دوستان نامی دیگر برای این قالب مجیزه گویی پیدا کنم که تا حدی از پس محتویات آن که از دلنوشته های ادبی و شعر گرفته تا نوشته های سینمایی می باشد برآید لذا تصمیم بر آن گرفتم تا سبوی شکسته را بر این مجموعه گذارم تا چه مقبول افتد.

به این مناسبت نیز غزلی به ساحت مبارک مولا تقدیم می نمایم .امید که سبب نگهی باشد:

هوای تو دارم به سر کجا هستی

چرا در لطفت به روی من بستی

بر اتش هجران چه شعله افکندی

تو خود که بر آتش نهاده ای دستی

تو خود به اوج نشینی ولی جانا

منم که سخت گرفتار هر پستی

مگر نبود تشنه را دهند آبی

منم که سخت تشنه و تو خود مستی

برای بار دگر امد این جمعه

نبود نشانی ترا کجا هستی

م.ح.م