حزن دل

بسم رب العشق

دوستان ایام حزن و اندوه فرا رسید و شیدایی دل در طوف حریم نینوایش آغازیدن گرفت .ایام ایام سوگواری بر آقایی است که غریب تنها و به قولی تنهاتر از مسیح بر صلیب شد . باید گریست باید گریست و گریست....

این چند بیت نیز حرکت خامه دل بر کاغذی است که پر بود از اشک(امید که پسند درگاه کریمانه اش قرار گیرد):

 

دارم اندر سینه غوغای حسین

سر گذارم زیر آن پای حسین

قطره ام خواهم که باشم قسمتی

از کران آب دریای حسین

 

 

 

 

ای تشنه که تشنگی فراوان داری

در دل نفس نامده جولان داری

عاشق نشوم به جز تو ای غم دیده

سر بر سر نی تو ختم قران داری

 

 

 

هر کس به طریقی خبری می جوید

در دل غزل نغز تری می گوید

آن سرو گل اندام که دیوانه ام از او

فریاد اخا بیا اخا می گوید

 

م.ح.م