مستی بی پیاله

بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام چندی بود که تصمیم داشتم پیرو درخواست چندی از دوستان نامی دیگر برای این قالب مجیزه گویی پیدا کنم که تا حدی از پس محتویات آن که از دلنوشته های ادبی و شعر گرفته تا نوشته های سینمایی می باشد برآید لذا تصمیم بر آن گرفتم تا سبوی شکسته را بر این مجموعه گذارم تا چه مقبول افتد.

به این مناسبت نیز غزلی به ساحت مبارک مولا تقدیم می نمایم .امید که سبب نگهی باشد:

هوای تو دارم به سر کجا هستی

چرا در لطفت به روی من بستی

بر اتش هجران چه شعله افکندی

تو خود که بر آتش نهاده ای دستی

تو خود به اوج نشینی ولی جانا

منم که سخت گرفتار هر پستی

مگر نبود تشنه را دهند آبی

منم که سخت تشنه و تو خود مستی

برای بار دگر امد این جمعه

نبود نشانی ترا کجا هستی

م.ح.م

دو رباعی

با سلام و عرض معذرت دو کار تقدیم می کنم :

 

می کند عشق تو هر دم ز وفا یاد مرا

می زند دم به دم این عشق تو فریاد مرا

ولی از روی تو هرگز خبری نیست که نیست

می کشد عاقبت این عشق تو در یاد مرا

 

و این رباعی را هم تقدیم می کنم به ساحت قدسی پیامبر اعظم و مکرم اسلام امید که مقبول افتد:

 

کم داشت زمین ز نور سرکرده عشق

گویی همه شب  بود چو گم کرده عشق

آمد ز صبا خبر که ای عالمیان

خورشید قدم زد ز سرا پرده عشق

 

م.ح.م