یک قطعه و دو رباعی

صدایی آمد

بیدار شدم

قلم برداشتم و نوشتم

 چک خروس همسایه محل ندارد...

 

دو رباعی:

دیدم که شبی نشسته ای با دردی

کردی تو گلایه از غم بی دردی

آری نه مهم نبود دل بستن من

آن گونه که بی صدا رهایم کردی...

 

 

غم در دل من ننشسته جایی نرود

کاین خانه اوست بی تو جایی نرود

هر لحضه نفس نفس صدایت کردم

آری زدلم ترا صدایی نرود

 

با تشکر م.ح.م

نقدی بر به نام پدر ساخته ابراهیم حاتمی کیا

بازیگران:

پرویز پرستویی . مهتاب نصیر پور . گلشیفته فراهانی . کامبیز دیرباز

گفته بود که دیگر فیلمی در ارتباط مستقیم در ژلنر جنگ نخواهد ساخت و از این کار دیت کشیده است اما پس از دو کار ارتفاع پست و به رنگ ارغوان این توبه را شکست و به نام پدر را ساخت . این فرزند بعد از توبه به گفته خود حاتمی کیا آرامش و التیامی بود بر زخم و الامی که  بعد از اتفاقات به رنگ ارغوان پیش آمده بود.اتفاقاتی خواسته یا نا خواسته که پیش آمد و حاتمی کیا را مدتی گوشه نشین کرد تا به نام پدر نگاشته شود.

به نام پدر در رابطه با خانواده ای سه نفره است که در ابتدا هر یک جدای از یکدیگر مشغولند و ارتباطشان از طریق تلفن همراه است. فرزند خانواده با بازی خوبی از گلشیفته فراهانی دانشجوی رشته باستانشناسی است که در یکی از تپه های قدیمی خوزستان به همراه دیگر دانشجویان مشغول کند و کاو و تفحص است . با کشف یک پیکان زیر قدیمی پای او بر روی مینی بازمانده از دوران جنگ می رود و باعث آسیب دیدگی می شود .

پس از خبر دار شدن پدر از جریان اتفاق افتاده متوجه می شود که مین منفجر شده کاشته خود او در زمان جنگ تحمیلی بوده است و از اینجا درگیری با خود شروع می شود که بازی خوب دیگری از پرستویی واسوخت و تاوان کدام کناه ناکرده را بسیار خوب نمیان می سازد.

داستام و سوژه فیلم موضوع  و تم جالبی است و ارزش کار کردن را دارد . لوکیشنها در فیلم تاثیر خود را دارند و انتخاب آنها به جاست . موسیقی نیز همین طور که بسیار خوب به کمک بار عاطفی فیلم می آید و تاثیر بسیاری دارد. اما بهتر از اینها بازیهای خوب و روانی است که از بازیگران فیلم دیده می شود که باز این برمی گردد به هنر و توانایی کارگردان و حضور بازیگردانی به نام آزیتا حاجیان .پرستویی در همکاری دیگری با حاتمی کیا بار دیگر جلوه نمایی می کند و درخشان ظاهر می شود و کمکی که پرستویی به فیلم می کند قابل تقدیر است .

به نام پدر ساختاری متفاوتتر نسبت به آثار قبلی حاتمی کیا دارد و از نرمی  لطافت بیشتری برخوردار است و از آن سفت و سختی آثار قبلی به آن شکل خبری نیست . قهرمان فیلم دیگر نمی جنگد و سفت و سخت حرفش را نمی زند و گاهی به راختی از حق خود می گذرد. اما خیلی جاها نیز تشابه خود را حفظ کرده است همان انقلاب درونی و ناگهانی و بروز با فریاد های بیرونی و اصرار و تند رویهای خاص خود..

تم اصلی داستان و خط اصلی به خوبی به پیش می رود اما در حواشی و اصراف دچار مشکل می شود و پرداختها در حاشیه ان چنان خوب از آب در نمی آیند در حاشیه مربوط به موسسه خیریه که همسر قهرمان فیلم با بازی خوب مهتاب نصیرپور به دنبال شوهر خود به آنجا می رود به دنبال ان است که تا حدی به ریا کاری و تظاهر رییس موسسه و افراد حاضر در آن اشاره کند که تا حدی دچار افراط و شعارزدگی می شود و تاثیر که باید داشته باشد ندارد.

با سابقه ای که از حاتمی کیا سراغ داشتیم و اینکه خود حاتمی کیا ما را مشکل پسند عادت داده است توقعی بیش از این می رفت اما با این حال به نام پدر اثری است از کارگردان صاحب سبک ما که حیف از ان است که دیده نشود .

روی هم رفته به نام پدر فیلمی خوش ساخت و برخوردار از کارگردانی و بازیهای خوبی است که در روزگازی که فیلم خوب کمتر یافت می شود غنیمت است.

 

با عرض پوزش از ایرادات وارده.